Szybkie Odchudzanie   Zdrowie i Uroda   Wakacje w Siodle   Bilety Autokarowe   Tanie Linie Lotnicze  
  
  Strona Główna
  Aktualności
  Poduszka do Spania
  Bioself Wskaźnik Płodn.
  Stomatologia w Ciąży
  Tydzień po Tygodniu
  Planowanie Ciąży
  Naturalne Planowanie
  Poród
  Oznaki Porodu
  Etapy Porodu
  Poród w Wodzie
  Objawy Ciąży
  Połóg
  Szkoła Rodzenia
  Dolegliwości w ciąży
  Higiena w ciąży
  Gdy Minie Rok
  Nowoczesna Antykoncepcja
  Higiena Rozrodu
  Macierzyństwo
  Inne Dolegliwości Cd.
  Cesarskie Cięcie
  Badania w ciąży
  Karmienie Piersią
  Pierś czy Butelka
  Depresja Poporodowa
  Alergia u Dzieci
  Co jeść w ciąży?
  Łożysko
  Ciąża Mnoga
  Wychowanie Dziecka
  Życie Płciowe
  Małżeństwo i Rodzina
  Etapy Rozwoju
  Becikowe
  Choroby Dziecięce
  Antykoncepcja
  Dieta w Ciąży
  CTLife - Analiza Płodności
  Jak nie zajść w ciąże?
  Jak nie zajść... (cz. II)?
  Chrzest Dziecka - Przygotowania
  Metody Antykoncepcji
  Antykoncepcja Postkoitalna
  Antycepcja Hormonalna
  Antykoncepcja Meżczyzn
  Tabletki Antykoncepcyjne
  Ciekawe strony
  Kontakt
 
 


Choroby dziecięce

Choroby zakaźne wywołane są przez drobnoustroje, takie jak: bakterie, wirusy lub grzyby, które mogą dostać się co organizmu drogą wziewną (kropelkową), pokarmową lub prze uszkodzenie powłok (w tym także ukłucie lub ugryzienie). Rozmiar i zasięg zakażenia zależy od cech chorobotwórczych drobnoustroju, ale także od dróg wtargnięcia (np. droga wziewna łatwiej powoduje rozprzestrzenianie się choroby, niż uszkodzenie powłok). Większość chorób zakaźnych występuje zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, ale są i takie, na które głównie zapadają dzieci (charakteryzują się one dużą zaraźliwością). W likwidowaniu i ograniczaniu chorób zakaźnych bardzo duże znaczenie mają higiena, właściwe odżywianie, eliminacja nałogów rodziców, jak i dziecka. Największą jednak rolę odgrywa wytworzenie niewrażliwości na czynnik chorobotwórczy przez szczepienia ochronne, których celem jest wykorzystanie właściwości antygenowej preparatu bez wywołania objawów choroby.

Gorączka trzydniowa. Każda mama wpada w panikę, gdy temperatura u jej dziecka przekracza 39°C. Jednak „trzydniówka” to dość lekka choroba, a największy problem stwarza rozpoznanie jej. Jest to choroba dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat, a winę za nią ponosi wirus. Od momentu zarażenia do wystąpienia pierwszych objawów mija około 10 dni. Choroba zaczyna się nagle, wysoką gorączką (nawet do 41°C), która utrzymuje się przez 3-4 dni i ustępuje równie nagle. W tym czasie nie pojawiają się żadne inne objawy. Po kilku dniach gorączki na ciele dziecka może pojawić się wysypka w postaci drobnych, płaskich, białoróżowych plamek. W tym okresie nie należy wychodzić z dzieckiem z domu, pomocna jest kąpiel ochładzająca i chłodne okłady na szyję, czoło, pachwiny i brzuch. Przy temperaturze powyżej 38,5°C należy podać syrop lub czopek przeciwgorączkowy.

Opryszczka. W zakażeniu wirusami opryszczki podstawowe problemy związane są z występowaniem pęcherzyków na powierzchni śluzówek jamy ustnej oraz okolic narządów płciowych, poprzedzonych uczuciem napięcia skóry, swędzeniem i pieczeniem. Po kilku dniach pęcherzyki przysychają tworząc bolesne nadżerki i strupki. Z reguły wykwity te nie pozostawiają śladów. Ze względu na dolegliwości bólowe w jamie ustnej, dzieci wykazują niechęć do jedzenia i picia, czego następstwem mogą być odwodnienia i zaburzenia elektrojelitowe. W tym okresie należy podawać choremu posiłki płynne o temperaturze pokojowej i schładzane napoje. Natomiast do pielęgnacji nadżerek należy stosować napary rumianku, szałwii lub gotowe preparaty przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Różyczka jest także schorzeniem przebiegających z wysypką, spowodowaną wirusem. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, a okres wylęgania wynosi 2-3 tygodni. Najczęściej po krótkim okresie nieżytu dróg oddechowych występuje drobnogrudkowa, żywoczerwona wysypka, obejmująca całe ciało, która po kilku dniach blednie i niknie. Schorzenie wymaga kilkudniowego pobytu w łóżku, a jego przebycie daje praktycznie trwałą odporność. Bardzo rzadkim powikłaniem może być zapalenie mózgu.

Ospa wietrzna. Do zakażenia tym wirusem dochodzi drogą kropelkową. Okres wylęgania wynosi 12-17 dni. Zazwyczaj w pierwszych dniach gorączki pojawia się wysypka, najpierw plamistogrudkowa, przechodząca w pęcherzykowatą, a następnie w krosty. Charakterystyczną jej cechą jest pojawienie się nowych wykwitów, które należy smarować środkami odkażającymi (np. fiolet gencjany). Należy również sprawdzać stan śluzówki jamy ustanej, ponieważ pojawiające się tam nadżerki mogą być źródłem bólu przy jedzeniu i piciu (pomocne są napary z rumianku i szałwii). Leczenie ospy powinno odbywać się w domu i polega na podawaniu leków przeciwgorączkowych i witamin. Skórę należy smarować talkiem i środkami przeciwświądowymi, gdyż rozdrapywanie krost może pozostawiać ubytki naskórka. Należy także zwrócić uwagę na powikłania ospy wietrznej, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (może pojawić się ataksja móżdżkowa – zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów, a także rzadziej – zapalenie mózgu). W tych przypadkach konieczne jest leczenie szpitalne.

Odra to schorzenie wirusowe, wylęgające się przez 8-12 dni przebiega dwufazowo. Najpierw występują objawy nieżytowe górnych dróg oddechowych, kaszel, niezbyt wysoka gorączka, a po kilku dniach gorączka wzrasta, na skórze całego ciała pojawia się drobnogrudkowa wysypka, (często najpierw za uszami), oczy stają się zaczerwienione, a dziecko skarży się na drażniący wpływ światła. W ciągu kilku następnych dni wszystkie objawy zanikają. W końcowym stadium może wystąpić złuszczenie naskórka w postaci drobnych łuseczek. Leczenie polega na podawaniu środków przeciwgorączkowych, przeciwkaszlowych i witamin. Przebycie odry powoduje spadek odporności organizmu, dlatego często dochodzi do zakażeń bakteryjnych układu oddechowego. Do najczęstszych powikłań należy zapalenie mózgu.

Świnka, czyli nagminne zapalenie przyusznic jest schorzeniem wirusowym, przenoszącym się przeważnie drogą kropelkową. Okres wylęgania wynosi 2-3 tygodni. Dzieci chore na świnkę skarżą się na ból w okolicy powiększonych przyusznic, nasilający się w trakcie jedzenia. Dolegliwości te można zmniejszyć stosując kompresy, a starszym dzieciom ulgę przynosi także żucie gumy. Niekiedy konieczne jest podawanie środków przeciwbólowych. Zaleca się stosowanie płynnej diety o temperaturze pokojowej z unikaniem pokarmów kwaśnych i ostrych, które pobudzają wydzielanie śliny. W starszych chłopców w przebiegu świnki może wystąpić zapalenie jąder, co znacznie utrudnia chodzenie, a ulgę może przynieść podwieszenie moszny przy użyciu opatrunku. W trakcie choroby może także powić się niedosłuch i głuchota.

Grypa. W przebiegu grypy występują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, a także zapalenia ucha środkowego. Grypa zwykle występuje masowo i objawia się najczęściej gorączką, bólem stawów, kaszlem i katarem. W niektórych przypadkach może występować duszność, a także obserwuje się zwiększoną skłonność do drgawek. Należy stosować środki zalecane w ostrych zapaleniach dróg oddechowych. Obecnie dostępna jest również szczepionka, szczególnie przydatna do uodpornienia dzieci przebywających w żłobkach, przedszkolach.

Angina, czyli zakaźne zapalenie migdałków, wywołane jest najczęściej przez bakterie ropotwórcze (głównie paciorkowce). Chorobie towarzyszy wysoka gorączka i ból gardła, szczególnie przy przełykaniu. Migdałki są znacznie powiększone z ropnymi czokami. W leczeniu anginy stosuje się antybiotyki, które należy podawać aż do całkowitego wyleczenia, w celu uniknięcia jej następstw w postaci zapalenia wsierdzia, choroby reumatycznej lub zapalenia kłębków nerwowych.

Mononukleoza wywołana jest przez wirusy i przenosi się drogą kropelkową lub kontakt osobisty. Objawia się powiększonymi węzłami chłonnymi (głównie szyjnymi) oraz obrzękiem migdałków i powiększeniem śledziony i niekiedy jej przebieg jest ciężki. Zakażenie powoduje także zmiany w układzie krwiotwórczym, a niekiedy również dochodzi do zapalenia wątroby lub ośrodkowego układu nerwowego. Pielęgnując chore dziecko należy stosować płynną i chłodną dietę, a przede wszystkim należy unikać uciskania brzucha dziecka i zabezpieczyć go przed urazem (uderzeniem, przewróceniem się). Cięższy przebieg choroby zmusza do leczenia szpitalnego.

Krztusiec (koklusz). W ostatnim okresie w Polsce notuje się wzrost wskaźnika zapadalności na tę chorobę, wywoływaną przez bakterie. Dotyczy one głównie dzieci starszych. Ciężki przebieg choroby dotyczy niemowląt i może nawet zagrażać ich życiu. Podstawowych problemem pielęgnacyjnych są przedłużone napady duszącego kaszlu, często kończącego się wymiotami, lub połączonego z bezdechem. Dziecko należy wówczas oklepać, a nawet podać tlen przez maseczkę. Przebieg choroby skracają antybiotyki, jednak dziecko musi pozostawać pod stałą obserwacją.

Błonica (dyfteryt) jest ciężkim schorzeniem przebiegającym pod różnymi postaciami, jak: błonica migdałków, krtani, spojówek, nosa, narządów płciowych a nawet odbytu. Jedynie w pierwszym przypadku następuje uwalnianie się toksyny, która uszkadza mięsień sercowy i nerwy i prowadzi do ciężkich następstw, a nawet zgonu. Błonica krtani upośledza zazwyczaj oddychanie z powodu nalotów w krtani, prowadząc do ich zwężenia. Leczenie tego schorzenia odbywa się w szpitalu. W Polsce znacznie spadła zachorowalność na tę chorobę, spowodowana uodpornieniem dzieci szczepionką.

Szkarlatyna (płonica). Schorzenie to wywołane jest przez bakterie – paciorkowce i obecnie występuje znacznie rzadziej i przebiega łagodniej. W wyniku choroby dochodzi do przekrwienia i zapalenia spojówek, zmian chorobowych na migdałkach i zaczerwienienia języka. Dziecko często skarży się na bóle brzucha i wymiotuje. Na skórze pojawia się grudkowa, czerwona wysypka (głównie na pośladkach, w pachwinach, w dole brzucha). W leczeniu choroby należy zastosować antybiotyki, a po kilku dniach objawy zanikają, czego wynikiem jest złuszczenia się naskórka.

Bardzo częstym schorzeniem występującym u dzieci jest także refluks czyli cofanie się tresci pokarmowej do przełyku. Materiał opracowała KatarzynaP - Zakaz Powielania